در روز هشتم تجمع دانشجویان شیراز دفتر ریاست بار دیگر به تصرف دانشجویان درآمد
در سکوت رسانه های داخلی، همچون ایسنا، حدود ۲۰۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز امروز نیز به تجمع اعتراضی خود ادامه دادند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر در حالی که نمایندگان دانشجویان و اساتید در حال مذاکره با مسوولین استان و دانشگاه بودند، دانشجویان در محل میدان اصلی کوی دانشگاه تجمع کرده بودند و شعار می دادند: صندلی حیا کن صادقی را رها کن، صادقی ننگ به نیرنگ تو، دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد، فرمانده پادگان استعفا استعفا، فرمانده پادگان این آخرین پیام است، جنبش دانشجویی آماده قیام است و…
لازم به ذکر است مذاکره کنندگان دو خواسته را برای پایان دادن به تحصن خود به صورت مشروط عنوان کرده بودند. یکی از این دو درخواست مصونیت تمامی شرکت کنندگان در تجمع و پس گرفتن احضارهای دانشجویان به دادگاه انقلاب و دیگری اعزام هیاتی از وزارت علوم به شیراز جهت بررسی استعفای دکتر صادقی بود.
ساعت ۵:۳۰ بعدازظهر به نمایندگان دانشجویان و اساتید گفته شد که این درخواست ها مورد موافقت قرار نگرفته است. دانشجویان با شنیدن این خبر از بی توجهی مسسولین دانشگاه خشمگین شدند و معترضانه و شعارگویان به سمت ساختمان مدیریت دانشگاه حرکت کردند.
به علت تصرف این ساختمان توسط دانشجویان در روزهای قبل، مدیریت دانشگاه اطراف این ساختمان را فنس کشی کرده بود که دانشجویان با شکستن فنس ها، بار دیگر ساختمان ریاست را در ساعت ۶ عصر سه شنبه به تصرف در آوردند.
گفتنی است ساختمان مدیریت دانشگاه مشرف به بلوار جمهوری شهر شیراز است و مردم با مشاهده دانشجویان معترض از ایشان حمایت می کردند. دانشجویان تصمیم دارند شب را در ساختمان ریاست دانشگاه بگذرانند.
در تجمع امروز دانشجویان همچنین با اهداء گل به دانشجویان احضار شده به دادگاه انقلاب از آنان حمایت و قدردانی کردند. چند تن از اعضای شورای صنفی انتصابی مدیریت دیروز در تحصن دانشجویان استعفای خود را از این شورا اعلام کردند. پلاکاردهایی با مضمون “دانشجوی احضاری تو افتخار مایی”، “دانشجوی احضاری حمایتت می کنیم” و… در این تجمع در دست دانشجویان دیده می شد.
همچنین ستادی که توسط عده معدودی از بسیجیان دانشگاه شیراز به نام «دانشجویان متحد» برای مقابله با اعتراضات دانشجویان تشکیل شده، امروز با صدور بیانیه ای اعلام کرد طوماری که توسط آن ها تهیه شده و در آن اعتراضات دانشجویان «آشوب» قلمداد شده و به دانشجویان معترض توهین شده است، به امضای ۲۰۰۰ نفر رسیده است.
جالب آن که پس از انتشار خبر تجمعات ۲۰۰۰ نفری دانشجویان دانشگاه شیراز، بسیجیان این دانشگاه نیز به تقلید از این امر، تعداد امضاهای این طومار را دقیقا ۲۰۰۰ عدد اعلام کرده اند. جالب تر این که رجانیوز، سایت حامی احمدی نژاد، با انتشار تفصیلی این خبر کذب برای باورپذیرتر کردن این خبر اقدام به انتشار عکسی از یک طومار دو هزار امضایی کرده است.
|
+| نوشته شده توسط انجمن اسلامي دانشكده روانشناسي علامه در جمعه هفدهم اسفند 1386 | موضوع: |
.jpg)
در تاريخ اسلام شايد به اندازه لازم ستايش و تجليل از علي(ع) شده باشد، به طوري که ما بتوانيم کتابخانه هاي بزرگي از اشعار و مقالاتي که در کرامات و مناقب علي(ع) سروده يا نوشته شده و در تجليل از مقام و عظمت او در پيشگاه خدا است ترتيب دهيم، اما اگر خواسته باشيم براي شناختن حقيقت سخنان و نظريات و افکار و اعمال علي(ع) چيزي دانسته باشيم مسلماً منابع تحقيقاتي کمتر يافت شده يا اگر موجود باشد از اعتبار چنداني برخوردار نيست.1400 سال از زمان شهادت علي(ع) مي گذرد اما همچنان کتابي که بتواند اين بزرگمرد تاريخ بشريت را به طبقه دانشجو، دانش آموز، کتابخوان و روشنفکر بشناساند کمتر يافت مي شود. اين مردي که ايمان ملتي را در اين قرن هاي سخت و دشوار به خودش وقف کرده و ملت ما سال هاي فراوان محبت او را به قيمت زندان ها و شکنجه ها در دل خود مشتعل نگه داشته و نسل به نسل به بهاي جان خود به دست ما سپرده است.به راستي مردي که اين همه از او تجليل مي شود و تا اين حد دل ها برايش مي تپد و اين همه عشق ها نثارش مي گردد، کيست؟ ندانستنش درد بزرگي است که گريبان همه طبقات جامعه را گرفته است. حقيقت اين است که قبل از هر شعر، هر ستايش و هر تجليل و بزرگداشتي از علي(ع) و حتي قبل از محبت به اين امام، معرفت و شناخت علي(ع) است که نياز جامعه کنوني ما است.چه اينکه عشق و محبت بي معرفت ارزش ندارد. اين گونه مدح ها و صحبت ها در ميان همه ملت ها نسبت به معبودشان، پيغمبرشان، قهرمانان شان و مقدسات شان وجود دارد، اما هيچ ارزشي ندارد، معرفت و شناخت است که ارزش مي آورد.محبت به علي(ع) اگر او را نشناسيم برابر است با محبت همه ملت هاي ديگر نسبت به هر کسي ديگر. اگر معلوم نباشد که علي(ع) کيست، چه مي گويد و چه مي خواهد، از نظر تاثيرش روي بشر و جامعه و زندگي مساوي است با هر شخصيت و هر مذهب ديگر. از سويي چگونه ممکن است کسي علي(ع) را بشناسد و به او عشق نورزد و او را نستايد. ناگفته پيدا است اين محبت معلول شناختن او و آشنا شدن با زيبايي هاي عظيم يک روح و عظمت و پاکي يک انسان بزرگ است. بي شک محبتي که معلول اين معرفت است نجات بخش است و روح زندگي يک جامعه است.چه دشوار مي بود اگر مي دانستي مردي که 1400 سال پيش نيمه شب ها پنهاني از شهر بيرون مي آمده و در نخلستان هاي حومه تنها مي گريسته و چون فرياد بر سينه اش مي کوفت و در حلقومش گره مي خورد و راه نفس را بر او مي گرفت و از بيم گوش هاي پست سر در حلقوم چاه مي کرد و عقده ها را آزادانه مي گشود و آنگاه دردها را در چاه مي ريخت و آسوده مي شد، سبک مي شد و همچون مرغي که از آشيانش و از ميان جوجه گانش برگردد با چينه دان خالي باز براي دانه چيدن، دانه درد چيدن به شهر ملعون خليفه برمي گشت، چرا تنها است و چرا در ميان ما نيز هنوز تنها است؟